Gordon Murray T.50s Niki Lauda, GT3 tur rekorunu 7 saniye farkla sildi

Gordon Murray Automotive’in pist odaklı T.50s Niki Lauda prototipi, hızlı bir turla yetinmedi. 2001’den bu yana ayakta kalan GT3 sınıfı pist rekorunu tam yedi saniye farkla sildi.

Dijital çağda mekanik şiddet

Pazarlama departmanlarının ekranlar ve yazılım menüleri üzerinden “deneyim” sattığı bir dönemde Murray, çok daha fiziksel bir şey sunuyor. T.50s, sürücüden bir düğmeye basmaktan fazlasını istiyor.

Test sırasında direksiyonda dört kez IndyCar şampiyonu Dario Franchitti vardı. Attığı tur, özellikle modern hibrit sistemlerin getirdiği ekstra kütleyi taşımayan bir otomobilde, fiziğin kurallarının hâlâ onları esnetmeyi bilenleri ödüllendirdiğini gösterdi.

Radikal hafiflik mühendisliği

GMA mühendisleri otomobili tamamen yeni bir karbon fiber monokok üzerine inşa etti. Yola uygun T.50 zaten safkan bir felsefeyi izliyor, ancak Niki Lauda pist versiyonu bu yaklaşımı uç noktaya taşıyor.

Ortaya çıkan sonuç 900 kilogramın altında bir ağırlık, günümüzün pek çok performans otomobilinin taşıdığının yalnızca bir kısmı.

Güç, 3,9 litrelik atmosferik Cosworth V12’den geliyor. Motor 772 beygir üretiyor. Devir kesici 12.100 dev/dakikaya kadar devreye girmiyor, yakın zamana kadar uçuk sayılabilecek bir değer.

Arka tarafta otomobilin en çarpıcı unsurlarından biri yer alıyor. 400 milimetrelik bir fan, gövdenin altından havayı çekiyor ve otomobili etkin biçimde piste doğru bastırarak 1.200 kilograma kadar yere basma kuvveti üretiyor.

Bu değer, otomobilin kendi kütlesini aşıyor. Teoride T.50s, sürücünün iç organlarına binen yükü tolere edebilmesi şartıyla bir tünelin tavanında bile ilerleyebilir.

Altı ileri Xtrac sıralı şanzıman, oranları acımasız bir verimlilikle değiştiriyor. Bu da geleneksel bir manuel şanzıman fikrini, kıyaslandığında neredeyse nostaljik gösteriyor.

Sadelikten gelen hız

Gordon Murray, tur zamanlarının önceliği olmadığını sık sık vurguluyor. Gerçekler ise biraz farklı bir hikâye anlatıyor.

Bir otomobil aşırı hafif olduğunda ve motoru düşük ataletle serbestçe devirlenebildiğinde, hız kendiliğinden ortaya çıkıyor. Bu felsefe, günümüzün hibrit hiper otomobillerine sessiz ama net bir darbe indiriyor.

Mercedes AMG One gibi makineler karmaşık yazılımlara, detaylı enerji yönetimine ve kapsamlı soğutma sistemlerine dayanıyor. Murray’nin ekibi ise farklı bir yol seçti ve saf mekanik çözümlere odaklandı.

Koleksiyoner işi bir başyapıt

İş tarafında proje neredeyse kusursuz görünüyor. Planlanan 25 adetlik üretimin tamamı, otomobil daha kamuoyuna ilk kez gösterilmeden satıldı.

Fiyat 3 milyon avronun üzerinde. Bu rakam yalnızca nadirliği değil, aynı zamanda çığlık atan bir atmosferik V12 ve aşırı hafiflik mühendisliği etrafında şekillenen otomobillerin, gelecekteki regülasyon ortamlarında ayakta kalmasının zor olacağını da yansıtıyor.

Alıcılar için T.50s, benzinin yakılmasının politik bir suç değil, bir sanat formu sayılabildiği bir dönemin fotoğrafı.

Sektöre ders

T.50s’in arkasındaki teknoloji, otomotiv mühendisleri için daha geniş bir ders de içeriyor. Murray, yeniliğin her zaman daha büyük batarya paketlerinden ya da giderek karmaşıklaşan yazılım katmanlarından gelmediğini gösteriyor.

Bazen gelişmiş malzemelerden ve hava akışının akıllıca yönetilmesinden doğuyor.

Şarj altyapısı pek çok pazarda yavaş ilerlemeyi sürdürürken, T.50s parlak bir içten yanmalı motorun ve akıllı aerodinamiğin, henüz hiçbir hızlı şarj cihazının karşılayamadığı bir tür bağımsızlık sunduğunu hatırlatıyor.