Trump’ın tarifeleri Ford’un maliyetlerini ve F-150 üretimini baskı altına alıyor
Donald Trump yönetimi, kritik bir Novelis tesisinin devre dışı kalmasının tedarik zincirini ciddi biçimde sarsmasına rağmen, ABD’li otomobil üreticilerine yüzde 50’lik alüminyum tarifesinde muafiyet vermeyi planlamıyor. Ford açısından bu durum, geçici bir tedarik aksamasını kalıcı bir maliyet yüküne dönüştürüyor. Etki özellikle F-150 programında hissediliyor ve Beyaz Saray’ın seçici rahatlamadan çok katı sanayi politikasını tercih ettiğini gösteriyor.
Reuters’a göre yönetimden bir yetkili, Ford ve diğer otomobil üreticilerinin alüminyum tedarikine ilişkin endişelerini dile getirdiğini, ancak bu konuda tarife muafiyeti için özellikle güçlü bir baskı yapmadığını söyledi. Pratikte sonuç değişmiyor. Otomotiv sektörü ithal alüminyumu tam fiyat üzerinden almaya devam etmek zorunda ve bunun üzerine yüzde 50 gümrük vergisi ekleniyor.
Bu tablo, Trump’ın daha geniş tarife stratejisiyle örtüşüyor. Beyaz Saray, 2 Nisan’da Section 232 rejimi kapsamında neredeyse tamamen alüminyum, çelik veya bakırdan üretilen ürünlerin toplam değerleri üzerinden yüzde 50 vergiye tabi olacağını açıkladı. Metal içeriği yüksek türev ürünlerde ise genel olarak yüzde 25 oranı uygulanacak. Yönetim, bu politikanın ulusal güvenliğe, yerli üretime ve ABD metal sektörünün uzun vadeli gücüne hizmet ettiğini savunuyor.
Reuters’un aktardığına göre iki yangın, Novelis’in Oswego tesisini devre dışı bıraktı. Bu tesis, diğer müşterilerin yanı sıra Ford’un F-150 için ihtiyaç duyduğu alüminyumu da sağlıyordu. Yerine geçen malzeme şimdi Güney Kore ve Avrupa’dan geliyor. Ancak yeni yüzde 50’lik tarifenin hedefindeki ithal metal de tam olarak bu. Ortaya çelişkili bir tablo çıkıyor. Korumacı vergiler, aynı siyasi mantığa göre güçlenmesi beklenen şirketleri vuruyor.
Ford, tedarik aksaması ve daha pahalı ithal alüminyum nedeniyle F-Serisi pick-up üretiminin 2025 sonuna kadar 100 bin adede kadar azalabileceğini ve bunun 2 milyar dolara, 1,71 milyar euroya kadar bir darbe yaratabileceğini tahmin ediyor.
Sorun yalnızca Ford’la sınırlı değil.
Reuters, Novelis’in Stellantis ve General Motors’a da tedarik sağladığını belirtiyor. Bu da meselenin ABD otomotiv sanayisinin maliyet tabanına çok daha geniş ölçekte yayıldığını gösteriyor. Hikaye stratejik açıdan da burada daha dikkat çekici hale geliyor.
Washington, bir yandan yukarı akış metal üretimini korurken, aynı hamleyle bu metalleri daha yüksek katma değerli nihai ürünlere dönüştüren aşağı akış sektörleri sıkıştırıyor. Bu da yönetimin şu aşamada yerli metal üretimini güçlendirmeyi, otomobil üreticilerine kısa vadeli maliyet rahatlaması sağlamaktan daha önemli gördüğüne işaret ediyor.
Geçici bir aksama, politika kaynaklı bir soruna dönüşüyor.
Otomotiv sektörü açısından en büyük risk, fabrikadaki geçici bir olayın siyasi katılık nedeniyle uzun süreli bir probleme dönüşmesi. Novelis’in toparlanması yavaş ilerler ve tarife rejimi yürürlükte kalırsa, Ford ve diğer üreticilerin önünde cazip olmayan üç seçenek kalıyor. Daha düşük kâr marjlarını kabul etmek, ek maliyetin bir bölümünü alıcılara yansıtmak ya da üretim hacmini ayarlamak.
Fiyatlara zaten duyarlı olan bir pazarda bu seçeneklerin hiçbiri sağlıklı görünmüyor. Reuters’un haberinden ve Beyaz Saray’ın son kararlarından çıkan daha geniş mesaj da bu. Trump artık istisna dağıtmaya istekli görünmüyor. Detroit’in işine gelip gelmemesine bakmadan, tüm otomotiv sektörünün daha pahalı metale uyum sağlamasını istiyor.
